همون راه میرم.چند سال پیش برای احوالپرسی و حالا برای تسلیت و چند سال بعد نمیدونم...

یاسی راست می گفت که اگه بدونی ممکنه امروز باشی و فردا نه شایدبرای خیلی از کارها دل به دریا

بزنی

چهره هایی که بعد از سالها دوباره میدیدم و خطوط صورتشون که به من یادآوری میکردند بزرگ شدم و 

من که باز دل نگرونم در شلوغی دنیا گم بشم، تکرار بشم و هیچ کس نفهمه که جای بازی را به دیگری

دادم. و توی هیاهوی شیون و زاری فکر میکنم که مساله حتما همین است:

                                       بودن     یا    نبودن

                                                                       روحت شاد....